ای کاش آن روز ها نرسند

ای کاش روزی نرسد که بهار عاشق شود؛

چشمانش گریان و همرنگ پاییز شود.

ای کاش روزی نرسد که گر راز دلت،

نزد یار هویدا شد؛پشیمان شوی.

ای کاش روزی نرسد که

دل کودک یتیمی را بشکنی.

ای کاش روزی نرسد که در تنهایی،

آنگاه که دنیایت سیاه است؛

تنها توانی راز دل با دفتری گویی.

ای کاش روزی نرسد که دست نیازمند

بینی و دست نگیری.

ای کاش روزی نرسد که روز ها را به

امید غروب و شب ها را به امید طلوع

بگذرانی.

ای کاش!

و ای کاش!

و در آخر می گویم:

"ای کاش روزی نرسد که

انسانیت در سرشت خلیفته الله،

کلمه ای شود گنگ و مبهم."

دنياي زينب...