دور نزدیک یا نزدیک دور؟

یادم نمی آید چه شد؟

گویی از آسمان به زمین افتادم!

انگار خدا موفق شد.اما...اما من به او گفتم

که نمی خواهم بروم،گفتم که از دوری اش

می ترسم ولی او گفت:«من همیشه

با تو هستم و هر وقت،هرکجا که باشی

می توانی مرا بیابی.»

ولی تو الآن اینجا نیستی.

نکند که مرا فراموش کرده باشی!

احساس می کنم که خیلی از من دوری.

یادم می آید که می گفتی،بازگشت همه

به سوی من است؛اما من دوست دارم زود تر

پیشت بیام، چون داره خیلی طول می کشه.

وای خداجون! توکجا هستی؟

ما الان چه قدر از هم دور هستیم؟

و تا کی خواهیم بود؟

ندا آمد:«دور باش اما نزدیکِ من،

ازنزدیک بودن هایِ دور می ترسم^*.»

گویی حس کردم که صدایت از قلبم آمد.

اما تو با آن همه عظمتت،چگونه

در قلبم جا شده ای؟

شاید هم به خاطر همین هست که قلبم

هر دقیقه،نود بار تاپ تاپ می کند.

ولی اکنون متوجه شدم و می دانم که تو،

از قبل هم به من نزدیک تر هستی.

پ.ن"......دور باش اما نزدیک......" ^*

دلهای ما که به هم نزدیک باشد،

دیگر چه فرقی می کند که کجای جهان باشیم.

دور باش اما نزدیک.

من از نزدیک بودنهای دور می ترسم.

«شاملو»

دنياي زينب...